Ναι καλα καταλαβατε. Αναφερομαι σε μια (ή καλυτερα κάθε μια) κλασικη μερα εξεταστικης. Ας αρχισουμε από τα βασικα. Ξυπνας μεσημερι γιατι την προηγουμενη κοιμηθηκες στην καλυτερη περιπτωση στις 4. Α ναι, ξεχασα να πω ότι κατά την εξεταστικη καταστρεφονται τα βιολογικα μας ρολογια. Είναι η περιοδος οπου βλεποντας στο ρολοι τους δεικτες υπο ορθη γωνια στο 3 ο μικρος και στο 6 ο μεγαλος λες….ααα ακομα 3μιση είναι?? ΔΕΝ είναι ΝΩΡΙΣ….κι όμως για τους φοιτητες είναι περιπου η ωρα που όλα αρχιζουν…άλλος εκεινη την ωρα βαζει ταινια, άλλος ανοιγει μανατζερ, προ, τηλεοραση, μουσικη, κανει μπανιο, μαγειρευει, βλεπει βιντεακια, απλωνει τραχανα, βαζει πλυντηριο, διπλωνει τα ρουχα, κανει καραγκιοζιλικια μπροστα στον καθρεφτη (ελααα, αφου και συ κανεις) χορευει, τραγουδαει κτλ. Αφου καποια στιγμη δει ότι πηγε 6 η ωρα…χωρις να νυσταζει λεει «όχι ρε γαμωτο παλι 6 πηγε». Ταυτοχρονα, κοιταζει εξω που ξημερωσε και για καποιο λογο που δε μπορω να εξηγησω αισθανεται περηφανος και σχηματιζει ένα μειδιαμα στις ακρες των χειλιων του.Στη συνεχεια πιανει το κινητο, πηγαινει στα ξυπνητηρια και αρχιζει τους υπολογισμους…Αν το βαλω 12 θα εχω κοιμηθει μονο 6 ωρες…Αντε το βαζω μια να κλεισω εφταωρο. Κατεβαζει λοιπον το παντζουρι γιατι κοντευει να βγει ηλιος και ξαπλωνει. Αφου χουζουρεψει για κανα δυωρο, μαλωσει με το μαξιλαρι και αλλαξει 140 στασεις του σωματος κοιμαται σαν πουλακι.
Μια η ωρα….Ντριιιν Ντριιιν….αν το ξυπνητηρι εχει τοποθετηθει σε ακτινα ως 5 μετρα από το στρωμα, σκοτεινες δυναμεις του διαβολου, πολτεργκαιστ, φαντασματα ή νεες υπνοβατικες ιδιοτητες που απεκτησες κλεινουν από μονες τους το ξυπνητηρι (σιγουρα σου εχει τυχει και σενα να ξυπνησεις 3 ωρες μετα από αυτή που ηθελες και να βρεις το κινητο στο μαξιλαρι χωρις να θυμασαι ότι το κλεισες). Όταν λοιπον ξυπνησεις αρχιζει μια διαδικασια εσωτερικη διερευνησης…. «κατι ξεχναω, κατι ξεχναω… Ααααμαν…εχω να βγαλω 400 σελιδες τις επομενες 48 ωρες». Επειδη κατι τετοιο δε γινεται, ανατρεχεις στις αγαπημενες σημειωσεις. Αφου κανεις 25 τηλεφωνα…βρισκεις καποιον που να τις εχει ολοκληρωμενες. Δινετε λοιπον ραντεβου να πας να τις βγαλεις αντιγραφα… περασαν λοιπον άλλες δυο ωρες που δε διαβασες (γιουπι) αλλα εισαι free of guilt γιατι λες… «δε γινοταν αλλιως επρεπε να παω να βγαλω τις σημειωσεις».
Εχεις λοιπον τις σημειωσεις στα χερια σου….Πρωτα λοιπον τα τριβεις με το σκεπτικο ότι δεν είναι ουτε 60 σελιδες και εχεις δυο ολοκληρες μερες. Βγαινουν λοιπον παλι χαρτι στυλο, τεφτερια, κομπουτερακια και οποιο ακομη υπολογιστικο συστημα μπορεις να βρεις (προκειμενου να γλιτωσεις λιγο χρονο από το διαβασμα) και τα βαζεις κατω. Λες... «60 σελιδες δια δυο μερες μας κανει 30 σελιδες τη μερα. 30 σελιδες για να βγουνε καλα και με επαναληψη θελω περιπου 3 ωρες… επειδη όμως δεν αντεχω το συνεχομενο διαβασμα θα κανω ένα δυωρο διαλειμμα κάθε 20 λεπτα…αρα μεχρι να μεσανυχτα θα τα εχω βγαλει. Αντε να κοιμηθω και νωρις σημερα για να ξυπνησω αυριο το πρωι για να διαβασω» Το ξερω ότι ολη αυτή η διαδικασια του προγραμματισμου είναι ευχαριστη αλλα, ελα τωρα αφου το ξερεις πριν αρχισεις να τα σκεφτεσαι ότι δεν υπαρχει περιπτωση ουτε μια στο εκατομμυριο να το εφαρμοσεις.
Ας υποθεσουμε ότι καποια στιγμη λοιπον σε πιανει ένα αγχος και καθεσαι να διαβασεις. Φευγει με μεγαλο κοπο και αγκομαχητα η πρωτη σελιδα και βαζεις πλωρη για τη δευτερη…ξαφνικα πεταγεται μια ειδοποιηση…..ειναι το ΣΤΟΜΑΧΙ σου που γουργουριζει από την πεινα…ΛΥΤΡΩΘΗΚΕΣ…. «το διαβασμα-διαβασμα αλλα δε θα πεθανουμε και της πεινας προκειμενου να διαβασουμε… θα κανω κατι προχειρο και επιστρεφω στο διαβασμα». Το προχειρο κολατσιο ποικιλει αναμεσα σε παστιτσιο, μουσακα, σουτζουκακια χοιρινο φρικασε και γενικως ότι πιο δυσκολο και χρονοβορο εχει ο τσελεμεντες της Αργυρως. 2, 3 ωρες περνουν ετσι?? Ωρα για επιστροφη στο διαβασμα….Αααα δε γινεται. Ο πατερας μου μου ελεγε ότι η καθαριοτητα είναι η μιση αρχοντια. Δε μπορω να καταπατησω τις πατρικες μου αξιες για το διαβασμα. Θα καθαρισω την κουζινα.. Επειδη όμως θα εχεις τυψεις απεναντι στο δωματιο και το σαλονι που καθαρισες μονο την κουζινα θα τα περασεις και αυτά ένα χερακι. Τωρα λοιπον είναι όλα ετοιμα για διαβασμα…
Κοιτας τριγυρω τρεις φορες…..εις ματην το σπιτι λαμπικος εσυ χορτατος, οι λογαριασμοι πληρωμενοι, το ψυγειο γεματο…. Ένα καυτο δακρυ κυλα στο μαγουλο σου, ενώ περιμενεις την υστατη στιγμη να χτυπησει το τηλεφωνο, να αρχισει να φωναζει ο γειτονας, να καει η λαμπα αλλα τιποτα….σε εχουν ολοι εγκαταλειψει…εκτος από το μοχθηρο βιβλιο που σε κοιταει ανοιχτο σα να σου λεει «αχαχαχαχα και τωρα οι δυο μας κωλοπαιδο, δε θα μου ξεφυγεις τωρα….ωρες περιμενα αυτή τη στιγμη…»
Αρχιζεις με βαρια καρδια να διαβαζεις λοιπον αλλα θυμασαι ότι εχεις καιρο να παιξεις ποκεμον, γιουγκι να δεις κατι ωραια anime που σου προτεινε ενας φιλος σου, να δεις αν εκανε καμια μεταγραφη ο βυζαντας μεγαρων, αν βρηκε καινουρια γκομενα ο κριστιανο ροναλντο…και απειρα ακομη πραγματα… Είναι τοσο ομορφος ο κοσμος που ζουμε. Τα λεμε σε 2 μηνες μοχθηρο βιβλιο δε θα γινει το δικο σου. Εκεινο απαντα… «μπορει να κερδισες τη μαχη αλλα όχι και τον πολεμο»
by Ethan McKoulio
by Ethan McKoulio
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου